Negombo

Negombo, zaterdag 31 augustus t/m maandag 2 september 2002

Eindelijk is het dan zover: bezakt en bepakt staan we, met flink veel uitzwaaiers (fijn!), op schiphol en kan de reis beginnen. De vliegreis valt gelukkig mee, de overstap in Jordanie loopt voorspoedig, zowel wij als de bagage komen veilig aan op de vlieghaven bij Colombo, Sri Lanka. De temperaturen zijn om zes uur 's morgens reeds tropisch: 32 graden, een warmte om tegen aan te leunen.De eerste indruk is overweldigend, we weten niet waar te beginnen met vertellen. Het is heel vroeg in de morgen als we de luchthaven binnenkomen. Het vinden van de bagage en het verkrijgen van de benodigde stempels in de paspoorten, alles valt reuze mee. Het gaat er zeker een stuk gemoedelijker aan toe dan op schiphol, maar misschien komt dat door het vroege tijdstip en onze positieve instelling: we hebben er zin in! Na even zoeken hebben we zelfs een geldautomaat gevonden, hebben we ons door de maar al te verkoop-grage Srilankanen heengewurmd en bevinden we ons in een tuk-tuk (gemotoriseerde driewieler) richting Negombo-beach, het dichtsbijzijnde 'toeristenoord'.

Een ritje met een tuk-tuk is niet zomaar iets: met een sneltreinvaart manoeuvreert de chauffeur zijn bakkie door het drukke verkeer, alle trukjes worden uit de kast getrokken om ons zo snel mogelijk op de plaats van bestemming te krijgen, dwz. Prop je tuk-tuk daartussen waar het niet lijkt te passen, haal alles en iedereen op de meest creatieve manier in en toeter vooral hard! Hoewel we de meeste aandacht richten op de circustoeren van de tuk-tuk en de chauffeur die meteen maar naar Nederland wil emigreren, lukt het ons ook nog enigszins op de mooie omgeving waarin we beland zijn te letten. Sri Lanka is op het eerste gezicht een wonderlijke maar vooral chaotische en stoffige mix van kleuren. Mensen zijn stuk voor stuk vriendelijk, behulpzaam en nieuwsgierig, hoewel we niet ontkomen aan alle creatieve verkooppraatjes: het is treurig gesteld met het land en een kleine bijdrage zou een heel verschil maken, zo wordt Sri Lanka aan westerlingen verkocht. We vrezen dat we dit nog vaak aan zullen moeten horen, terwijl we het nu al zo moeilijk vinden om een hard nee te moeten verkopen.

Na een ritje door de stad van 20 minuten staan we zowaar daar waar we wilden zijn: voor een familie-guesthouse (Sea-drift) met goedkope kamers, zo vermeldt onze reisgids. We betalen de chauffeur toch meer dan afgesproken, omdat wisselgeld natuurlijk ontbreekt. De kamer valt mee voor de goedkope prijs die we ervoor betalen en valt ruim binnen ons budget. We gooien de tassen op bed en lopen meteen naar de zee die vlak achter het Nederlands koloniale huis waar we verblijven ligt, even met de voetjes in het Aziatische water. Bij terugkomst in het guesthouse ploffen we op bed en vallen in een diepe slaap, eindelijk!

Na de benodigde uren slaap om de vermoeidheid van de reis kwijt te raken frissen we ons op (onder de koude douche! Water is er, maar warm water niet) om Negombo-beach zelf te gaan bekijken. Hier is eigenlijk maar 1 woord voor: saai! Het hele dorp bestaat uit een lange straat die geheel gericht is op toeristen, Lewis Road, volgestouwd met westerse strandhotels. Kortom: niets voor ons, we weten nu al dat we hier snel weer vandaan zullen reizen, hoewel het strand een prima omgeving is om wat te zwemmen en aan het klimaat te wennen. We besluiten een stukje Nederlandse geschiedenis te bekijken en lopen langs de kanalen (die er overigens anders uitzien dan in Amsterdam en Utrecht) naar het stadje Negombo zelf. Eigenwijs als we zijn weigeren we elke tuk-tuk en lopen we vermoeid en bezweet door. Na lang zoeken en spijt dat we geen gemakkelijkere manier van verplaatsen hebben gekozen komen we aan in het centrum.

Negombo is een rustig stadje totdat je in het centrum komt waar alles draait om de handel van onder andere sieraden, kleding en absolute rotzooi, en natuurlijk, zoals we ook in Turkije hebben gezien, wekkertjes die allemaal staan te piepen en rinkelen op een gammel stalletje. Na hier wat rond te hebben gelopen komen we 'Davi' tegen, een jongeman die stellig beweert in ons guesthouse te werken (verkooptruk, of hebben we hem echt al eerder gezien? Iedereen lijkt hier ook zo op elkaar). Hij wijst de weg naar een gammel hutje, bedekt met palmbladeren, waar we onze eerste Aziatische maaltijd nuttigen: rijst met groenten en een sausje (erg lekker overigens!). Na de maaltijd nemen we, na de nodige verkooppraatjes van zijn kant, afscheid van onze 'vriend', en begeven we ons in een tuk-tuk terug naar ons guesthouse, daar dit vervoermiddel haast goedkoper is dan lopen!

Op het strand genieten we nog geruime tijd na van de indrukken van de eerste dag, de mooie sterrenhemel en de geluiden van de zee. We sluiten de dag af met twee potten gemberthee in een vriendelijk hotelletje (aanrader: Marayan). De nachten zijn zwoel en onze klamboe blijkt helaas niet opgewassen tegen de hardnekkige muggen die ons uiteindelijk toch weten te bereiken (en wij maar denken dat muggen ons niet lekker vonden!). Het vervelendste is misschien nog wel dat we nog steeds in een Nederlands ritme leven: we vallen pas laat in slaap en worden laat wakker, daar de Srilankanen vier uur vroeger leven dan de Nederlanders.

'Verwonderlijk dat ze toch overal op de wereld dezelfde koekjes hebben', stelt Frank als we zondagavond op de veranda van ons guesthouse een spelletje Stap Op zitten te spelen (terwijl de warmte en de muggen om ons heen hangen - hopelijk koelt het vannacht iets af en heeft de anti-muggen-wierook die we uit wanhoop gekocht hebben een goede werking).

Vandaag, zondag, hebben we een dagje rustig aan gedaan, precies zoals gepland: om bij te komen van de mogelijke jetlag (we weten nog steeds niet wat dat verschijnsel precies inhoudt) en om te wennen aan de warmte en de cultuur. We ontbijten laat, eerder nog lunch, in het guesthouse waar we gisteren thee hebben gedronken, daar het niet echt duidelijk is of de onze een keuken heeft. Lekker westers, maar naar we begrijpen ook Srilankaans: gebakken bammen met jam en boter en een aantal liters thee om vocht bij te tanken. Na een beetje uitbuiken op het strand besluiten we toch maar de sprong in het diepe te nemen, letterlijk: we verruilen kleding voor zwemkleding en rennen de zee in. Zout, dat wel, maar zeker verkoelend en super geinig, vooral voor de lokale bevolking die ongetwijfeld moet lachen om onze witte velletjes. Na een koude douche gaan we wat eten en maken we plannen voor morgen.

De ophef op straat maakt dat we opnieuw Negombo ingaan: zowel de hindoetempels als christelijke kerken zijn afgeladen met gelovigen en de christelijke preek galmt door de straten. De bevolking van Negombo lijkt bijeengeroepen te worden door een groep mensen die met bellen en vaandels de hoofdstraat doorloopt met in het gevolg een lange stoet van mensen. We staan even gefascineerd te kijken maar willen de mensen niet storen bij hun gelovige uitingen en lopen verder. We sluiten ook deze dag af met een wandeling op het strand.

Vandaag, 2 september, de verjaardag van Frank, is het plan verder te trekken richting het binnenland. Maar voordat we vertrekken zullen we nog wat eigenaardigheden van ons verblijf in Negombo vermelden: na twee avonden slapen zijn we er achter gekomen dat wij niet de enigen zijn die de kamer in het guesthouse bewonen. Op de wc lijkt het allemaal nog erger, hagedissen, spinnen en heel veel muggen hebben bezit genomen van deze ruimte. In de slaapkamer is het al niet veel beter, ook hier hoor je de hagedissen over de vloer, muren en plafond tippelen. Meer last hebben we van de vele honden op straat die op late uurtjes besluiten met z'n allen eens wat van zich te laten horen. Hoe lui ze overdag zijn staat in schril contrast met de activiteiten 's avonds. Iets waar we ook aan moeten wennen is dat het water uit de kranen en douche opeens op kan zijn, iets wat ons gisternacht overkwam. Wat ook opviel is dat wij in Negombo haast de enige 'toeristen' waren, tegelijkertijd leuk maar ook uiterst irritant!

Terug naar vandaag: wie had ooit gedacht dat we op Franks verjaardag in een propvolle lokale bus op weg zouden zijn naar Colombo, de hoofdstad van Sri Lanka en de enige treinverbinding naar het binnenland. Gelukkig stond in onze reisgids vermeld welke bus we moesten nemen anders waren we vast verdwaald. Niet dat we uiteindelijk in de bus zaten die we wilden nemen maar hij ging gelukkig wel richting Colombo. Je hebt hier buslijnen die door de staat worden geexploiteerd en private bussen. Het verschil zit 'em erin dat de staatsbussen overal stoppen, niet echt comfi zijn en volgepropt worden; de private bus is meer comfi, stopt nergens maar is aanzienlijk duurder (not! Weinig plus een beetje is nog steeds erg weinig, 40 slr is ongeveer 35 eurocent). Maar je snapt het natuurlijk al, wij zaten dus in de staatsbus opgepropt op een bankje, samen met twee grote rugzakken. Fijn! Wel leuk!

Na een uur en wat komen we met de bus in het centrum van Colombo aan. Meteen is het ons duidelijk, hier wil je niet zijn! De stad zit helemaal verstopt met vrachtwagens, bussen, busjes, auto's en heel veel tuk-tuks. Op zich is dit nog niet het ergste maar gepaard hiermee komen de uitlaatgassen en de stank. Bij het eindpunt (Fortstation) aangekomen is een man zo aardig ons naar het station te brengen, zonder dat het geld kost. Op het station kopen we twee 1e klas kaartjes voor de mysterieuze observationwagon, whatever it may be! Op het station moeten we helaas nog twee uur wachten maar alles beter dan die vieze stad in! Over viezigheid gesproken: Mijke heeft haar eerste ervaring met een openbare sta-wc, BAH! Omdat wij twee uur op het station rondhangen zijn we een gewild object voor eenieder die geld nodig heeft, maar helaas voor hen zonder succes. Nee zeggen gaat al een stuk beter.

Uitendelijk wordt de trein binnengereden en wordt ons duidelijk wat nu die mysterieuze observationwagon precies is. Gewoon een wagen aan het einde van de trein, met ramen aan zijkant en achterkant. Wij hadden de beste plaatsen gekregen, wat betekent de laatste in de wagon achteruit rijdend. En dus met een mooie view. Deze treinreis wordt door velen omschreven als de mooiste van Sri Lanka, en dit is niet gelogen kunnen we nu zeggen. De trein sleept zich voort door de buitenwijken van Colombo, maar al snel verandert het landschap in een groene oase met kleine dorpjes en mensen die links en rechts over het spoor lopen, er op zitten of hun kleren tussen de rails laten drogen. Het landschap blijft veranderen en steeds meer rijstvelden doemen op, evenals de eerste bergen, tunnels en rivieren.

Dat de trein moeite heeft met het rijden door het landschap blijkt uit het feit dat we ons eerst in een dal bevinden terwijl we minuten later hoog in de bergen zijn, om vervolgens in een snel tempo weer te dalen. Waar we ons eerst aapjes in een kooitje voelden, zwaaiend naar iedereen die we voorbij reden, voelen we ons nu als vorsten op een troon: zo'n overweldigend uitzicht hebben we nog nooit gehad. Maar aan alles komt een einde, ook aan deze treinreis. Geen onoverkoombaarheid overigens want met het mooie uitzicht kwam ook een gestuiter en gehobbel van hier tot…eh…..Kandy!

 

Negombo, 23 september tot en met 27 september

We keren vandaag terug naar de plaats waar we onze reis door Sri Lanka begonnen zijn: Negombo. Als afscheidskadootje krijgen we van Sita, het lieve vrouwtje van guesthouse Beach Haven, ieder 4 kleine edelsteentjes, twee Topas en twee Maanstenen, om in India iets van te laten maken. Lief!

Onze dagen in de mooie en indrukwekkende land zitter er voor nu op, als we ons visum eindelijk hebben kunnen we door naar India. Maar voor dat visum moeten we opnieuw naar Colombo. We besluiten in het rustige Negombo te verblijven en vanuit daar een dagje (hopelijk is dat voldoende) af te reizen naar Colombo. De in de totaal zes uur durende reis verloopt voorspoedig: we kunnen zitten in de trein en de tijd vliegt voorbij. Het enige minpunt is de grote hoeveelheid schoolkinderen in de treinen en de starende blikken die daarmee gepaard gaan. Helaas had een van deze het op Mijke's favoriete petje voorzien (dat hard nodig is tegen het oplopen van een zonnesteek). Een puberjongetje rent bij het vertrekken van de trein over het perron mee en plukt zo het petje van Mijke haar bolletje, een halve treincoupe verontwaardigd achterlatend. Jammer, we hadden zo'n positieve indruk van het land, dat 1 persoontje dat op zo'n manier kan beinvloeden.

In Negombo aangekomen zoeken we ons laatste guesthouse op Sri Lanka uit (Marayan) en komen we bij van de reis van vandaag: lekker op het strand liggen en het zeewater verkennen in het rustige dorpje (waar de stranden toch ook wel erg mooi zijn).

In de hoop zowel ons visum als vliegticket naar India geregeld te krijgen, vertrekken we in de morgen richting Colombo, toch nog zo'n anderhalf uur reizen met trein. Dat het allemaal niet zo snel gaat in Azie merken we op de Indiase ambassade: of we om vier uur 's middags maar even willen terugkomen, Fijn, het hele plan voor vandaag valt bij aankomst in Colombo al in duigen. Tot vier uur dus maar naar een internetcafe: pagina bijwerken, mailen, chatten, en nieuws lezen. Om vijf voor vier zijn we weer op de ambassade waar we deze keer wel welkom zijn. Bij het loket aangekomen wacht ons een verassing, het visum is niet klaar want wij hadden eerder (was ons niet geheel duidelijk) ons paspoort moeten inleveren, en dus geen visum vandaag volgens de lokettiste. Dit kan toch niet waar zijn. Wij uitleggen dat ze vanmorgen en de vorige keer niets hadden gezegd over het achterlaten van ons paspoort, dat we van ver kwamen, al een week wachtten en ons ticket al hadden geboekt. En jawel het werkte, binnen het uur was het visum geregeld en stonden we weer buiten. Het kan dus wel!

Snel opschieten dan maar en kijken of we nog op tijd zijn om het vliegticket naar India te bevestigen, het zou jammer zijn als we alleen daarvoor nog ene keer naar Colombo zouden moeten. Gelukkig werkte de juffrouw van SriLankan Airlines geweldig mee, want ondanks dat ze haast heeft en we laat zijn, staan we binnen een kwartier weer buiten met onze tickets. Na wat te hebben gegeten bij de Pizzahut (foei wat westers) en wat te hebben gemaild nemen we de laatste trein terug naar Negombo. In het guetshouse aangekomen drinken we onze eerste Srilankaanse biertje (Lion) op de goede afloop van vandaag.

Omdat Mijke nu zonder pet door het leven moet wordt het tijd de winkeltjes van Negombo van binnen te gaan bekijken, op zoek naar een nieuwe pet. Buiten het feit dat iedereen je naar binnen roept zijn de winkels in Sri Lanka wel grappig. Meestal beslaat het oppervlak niet meer dan een paar vierkante meter maar deze worden wel optimaal benut. Elke winkel is afgeladen met spullen, de een verkoopt alleen maar schoolspullen, de ander alleen maar potten en emmers. Uiteindelijk zijn we weer een hele ervaring rijker nadat we tientallen winkeltjes hebben aangedaan en met de nodige spulletjes (lees pet en wat ander gerei) voldaan teruglopen naar onze stek.

Een dag waarop we niet veel bijzonders doen volgt. We proberen ons vooral voor te bereiden op India en de dingetjes op Sri Lanka af te ronden. Concreet komt dit neer op het laten ontwikkelen van de fotorolletjes zodat we ze kunnen opsturen en we iets hebben mochten de tassen ooit gestolen worden (even afkloppen!). De slechte afdrukkwaliteit van Azie nemen we op de koop toe, zo hebben we tenminste het bewijs in handen dat de foto's gelukt zijn, kunnen we ze zelf ook nog bewonderen, en het meest belangrijk: hebben we negatieven die minder gevoelig zijn dan de rolletjes zelf. De rest van de dag besteden we aan het verzamelen van benodigdheden om de foto's te versturen en het pakje met negatieven te verstevigen. Nu maar hopen dat de foto's snel in Nederland aankomen zodat ze ook op internet bewonderd kunnen worden. Hou onze site dus in de gaten.

De laatste dag in Sri Lanka! Vandaag eigenlijk weer weinig gedaan behalve het regelen van vervoer naar het vliegveld voor morgen, posttarieven vergeleken en voor het eerst een kokosnoot gekocht om te drinken. Vele mensen zagen we hiermee lopen en ook wij wilden eindelijk eens een keer proberen, maar erg lekker vonden we het niet. Vanavond vroeg het bedje in want het grote India wacht morgen op ons!

Het vervolg van ons reisverslag is dan ook te vinden onder de button 'India'!