Pak Beng, maandag 26 mei
Ons wekkertje rinkelt eenzaam in de vroege
morgen, opgewekt en een beetje zenuwachtig staan we op, genieten van de warme
douche en maken ons klaar om te vertrekken naar het 'vergeten' land. Bij de
grens worden verschillende stempels in ons paspoort gedrukt alvorens we in
een smalle gemotoriseerde boot stappen die ons naar de overkant van de Mekong
zal brengen. In Ban Houei Xay krijgen we nog meer stempels in ons paspoort
en ruilen we Baht om voor Kip, de munteenheid in Laos. De kleinste briefjes
zijn hier vijfhonderd Kip en de grootste van tienduizend Kip maar aangezien
tienduizend Kip nog geen euro is, betekent dit dat je bij de bank stapels
en stapels geld krijgt en je voordat je het weet miljonair bent.
Wij willen niet in Ban Houei Xay blijven en
lopen dus naar de bootjetty anderhalve kilometer ten noorden van het stadje.
Ondanks dat al vele mensen ons een kaartje voor het twee dagen durende boottripje
naar Luang Prabang hebben willen verkopen in onder andere Chiang Mai, Chiang
Khong en bij de douane, zijn we blij dat we dit niet gedaan hebben. Want zoals
we al verwachtten zijn deze ook bij de bootjetty te verkrijgen en natuurlijk
een stuk goedkoper.
Ondanks dat deze boottrip twee dagen gaat
duren en het comfort niet optimaal is moet dit tripje meer dan de moeite waard
zijn vanwege het geweldige landschap dat je op deze manier doorkruist. Ook
is het een goed alternatief op de bus aangezien de wegen in Laos naar het
schijnt in een niet al te beste staat verkeren. De boot is nog minder comfortabel
dan we dachten, hadden we foto's gezien van smalle boten met bankjes volgepropt
met reizigers ('fish in a can'), de boot waar wij mee afvaren naar Luang Prabang
is zowaar nog erger. De boot is eigenlijk een achttien meter lange metalen
sloep met houten bebouwing erop en een stinkende en lawaaierige dieselmotor
achterin. Aan weerszijde van de boot is een lange bank van hout gemaakt waarop
wij de eerste dag zo'n zes uur mogen zitten. Toch mogen deze ongemakken de
pret niet drukken en zelfs als iedereen braaf veertig Baht betaalt voor een
naar onze mening waardeloze verzekering (en wij dit dus weigeren!) kan dit
ons goede humeur niet veranderen, we zijn in Laos en gaan opnieuw eens lekker
genieten!
De boottocht is met een woord adembenemend
te noemen. Het landschap bestaat uit een verscheidenheid van groene kleuren,
heuvels en bergen, rotsen en watervallen en natuurlijk de snelstromende bruine
Mekong met haar draaikolken en stroomversnellingen waar we ons op bevinden.
Laos is een geweldig mooi land maar het lijkt moeilijk begaanbaar. Dit verklaart
misschien ook wel het feit dat er weinig mensen wonen en men de rivier als
een belangrijk transportmiddel ziet, alhoewel er tegenwoordig de mogelijkheid
bestaat vanaf Ban Houei Xay over de weg te reizen naar Luang Prabang.
Aan het einde van onze eerste dag varen op de geweldige Mekong zetten we voet aan wal in Pak Beng voor de eerste overnachting op Lao bodem. Hoewel het dorpje gelegen is in een prachtig groene omgeving stelt het - in onze ogen dan - weinig voor: een vrij brede ongeasfalteerde en daardoor stoffige weg met een wirwar van eraan gelegen winkeltjes, guesthouses en woningen. De guesthouses zijn basic, basic en nog eens basic. Maar het is onze eerste ontmoeting met een Lao dorpje en we mogen niet klagen. Pak Beng is nou niet een typische toeristenattractie te noemen en uit een reisgids is niet echt op te maken wat de typische standaard is van accommodatie in Laos.
We slaan uit eigen keuze het luxe aandoende
guesthouse over en kiezen voor een wat achteraf gelegen huisje. We betalen
een bedrag dat nauwelijks noemenswaardig is - hoewel het in Laos Kips in de
tienduizenden loopt - maar we moeten het, zo blijkt later, wel zonder electriciteit
en water doen. Maar het doet ons niets, we zijn in het prachtige Laos en we
genieten volop van de geweldige natuur, de heerlijke sfeer die er hangt in
Pak Beng en bovenal de laidbackheid van de inwoners van Laos. Alles gaat hier
heerlijk op z'n dooie akkertje en mensen hebben een superrelaxte instelling.
Het land voelt dan ook goed en gezellig aan en de vrolijkheid en luiheid is
besmettelijk. We drinken ons eerste BeerLao'tje en vallen zodra de nacht zijn
inzet heeft gedaan met een glimlach op onze gezichten in slaap.