Lampang

Lampang, donderdag 15 mei & vrijdag 16 mei

Terwijl we op weg zijn naar Lampang is het ons totaal ontschoten waarom we dit plaatsje in de eerste plaats wilden aandoen. Het lijkt niet anders dan andere Thaise steden; het is modern, niet echt sfeervol (op het eerste gezicht) en druk met verkeer. Het aangeraden guesthouse blijkt iets te veel allure te hebben maar na enig zoeken hebben we toch een kamer gevonden die in ons budget past. Weliswaar kijken we uit op een openluchtkeuken annex werkplaats maar dit heeft toch ook zo zijn charmes!

Gelukkig, aan de overkant van de rivier vinden we een leuke woonwijk met sfeervolle houten woningen, veel groen en kleurige Wats, hebben we toch een reden gevonden om Lampang aan te doen. Maar de rust die er hangt wordt plots verstoord door een kolone auto's. We pakken snel de camera erbij want uit ervaring weten we dat optochten altijd leuke foto's opleveren. We zien de stoet met hoge vaart onze richting opkomen en zijn hoogst verbaasd als de auto's gevuld zijn met monniken en nog meer monniken. Als de stoet voorbij is besluiten we een kijkje te nemen in de meest belangrijke Wat van Lampang, Wat Phra Kaeo, de koninklijke tempel. Misschien dat de stoet met monniken richting deze Wat is gereden? Het blijkt van niet maar de Wat is in rep en roer en alle monniken en monnikjes zijn hard de Wat aan het opruimen en aan het schoonmaken.

En dan hebben we het door. Wisten we eigenlijk wel dat het bijna Visakha Puja was, blijkt het vandaag te zijn. 15 mei, Visakha Puja, de heiligste van alle boeddhistische dagen, viert men de geboorte, de verlichting en de dood van de Boeddha. We voelen ons vereerd dat we een deeltje ervan hebben mogen meebeleven vandaag, de stoet van monniken, de voorbereidingen in de koninklijke Wat (plus de Thai die al vroeg op de dag een plekje in de Wat voor zichzelf reserveren middels het neerleggen van een kleedje) en de vrolijkheid (en ook een beetje baldadigheid) van de jongste monnikjes tijdens het opruimen van de Wat. Voor de viering zelf besluiten we de Wat weer te verlaten, we waren nu welkom (hoewel het al ver na vijven is, de 'sluitingstijd' van de Wat) maar willen voorkomen dat we straks inbreuk maken op de viering. Uit respect besluiten we de gebeurtenissen in de Wat te laten voor wat ze zijn en hongerig geworden gaan we op zoek naar een lekker avondmaaltje. Op onze weg komen we nog veel activiteit van voornamelijk monniken tegen, zelfs een stelletje monniken die een muur van een Wat voor de gelegenheid eens opnieuw aan het betegelen zijn. Het zijn toch handige jongens! We nuttigen ons avondmaaltje uiteindelijk in de open lucht op een gezellig avondmarktje en we beelden ons in dat de gezelligheid onder de Thai zo op de viering van de geboorte, de verlichting en de dood van de Boeddha nog groter is, of beelden we ons niets in en is men vandaag ook echt vrolijker?

Omdat we met een speciale missie naar Lampang zijn gekomen blijven we een tweede dag in dit schattige plaatsje, want dat is Lampang bij nader inzien echt wel. We charteren, nadat het ons eindelijk gelukt is een fotorolletje te bemachtigen (vreemd al die moeite, het is notabene Thailand), een pickup autootje die ons naar de nabijgelegen Wat Phra That Lampang Luang brengt. Zodra we de Wat binnenkomen begrijpen we waarom de Footprint dit een van de fijnste en mooiste Wat's in Thailand noemt. Wat een plaatje met z'n beslagen chedi, z'n steengraveringen en muurbeschilderingen. Absoluut de moeite van het bezoeken waard! Ook de Bodhi Tree die het tempelcomplex huisvest is een pracht exemplaar ondersteund door honderden special daarvoor door gelovigen aangeschafte tweetandstokken. Het geeft het complex een erg liefdevolle sfeer.

Vinden we 's avonds opnieuw een lekker maaltje op de markt, tussen de regenbuien die de avondlucht verkoelen door, vinden we de volgende morgen als we verder willen reizen pech op ons bord. De markt van de avond ervoor blijkt een avondmarkt en in ons guesthouse is de vrouw des huizes onvindbaar. En dus hebben we ons eerste vleesvervangers avontuur in Thailand, op de hier o zo bekende tofu na dan. Als we in een ander eettentje verwachtten een bord met rijst en groente voorgeschoteld te krijgen ontdekken we plotseling dat er dingen in het eten zitten die verdacht veel naar vlees smaken (denken we)! Ja zegt het meisje, 'chicken' en ze wijst op het menu onder het kopje vegetarisch een kipmaaltijd aan. En dan hebben we het door, we eten 'vegetarische kip', nootjeskip als we het goed begrijpen. En de verpakking bevestigt dat het echt geen dier is dat we eten. Wisten wij veel dat ze ook hier aan vleesvervangers doen, wat ongelooflijk verwarrend. Het mag dan wel eetbaar zijn maar het wordt er alweer niet echt makkelijker op met eten. Het is achteraf wel een grappige ervaring, vleesvervangers in vleesland Thailand.