Goa

Madgaon, vrijdag 6 december

Deze dag besteden we aan het bereiken van de deelstaat Goa, 'the place of all places'. De afstand van zo'n driehonderdtachtig kilometer tussen Mangalore en Madgaon overbruggen we per trein. Ongeveer zes uur na vertrek arriveren we op de plaats van bestemming. Omdat de trein pas in de middag uit Mangalore is vertrokken is het al donker in Madgaon. Aangezien we weer eens niet wijs worden uit de soms zeer onduidelijke plattegrondjes in de Footprint verdwalen we hopeloos op onze zoektocht naar een goedkoop hotel. Dit is werkelijk niet bevorderlijk voor de toch al niet opperbeste humeuren vanwege de moeheid.

Als we eindelijk, met de hulp van een prijzig tukje, onze weg weer hebben gevonden komen we er ook nog eens achter dat als hotels niet vol zijn, we als westerlingen soms niet welkom zijn. Hier waarschuwde de Footprint ons al voor en we dachten zelf al vaker een dergelijke ervaring te hebben gehad, maar we begrijpen de reden ervoor maar niet. We hebben nog niet echt meegemaakt dat we vanwege ons (slechte?) gedrag onwelkom zijn in hotels, maar misschien misdragen westerlingen zich in Goa wel vaker? We zullen er eens op letten, dit is natuurlijk een interessant gegeven!

Gelukkig vinden we uiteindelijk ook in deze plaats een goed bedje, en lekker Noord-Indiaas eten en valt de plaats zelf ons uiteindelijk ook nog mee, zo sloppenwijk-achtig als de eerste instantie op ons overkwam. Maar we gaan er morgen toch weer weg, op zoek naar het 'echte' Goa (wat dat ook mag zijn).

 

Baga, Zaterdag 7 december t/m Vrijdag 13 december

Het echte Goa is 'a shadow of what it used to be'. Middels drie bussen arriveren we in het strandplaatsje Baga. Onderweg verbaasden we ons al over de belachelijk grote reclameborden langs de weg. Commercie viert hier hoogtij, maar dit alles kan nog erger: hoe dichter we bij onze bestemming komen hoe meer stalletjes langs de weg opdoemen met toeristische koopwaar. Ook lijkt deze Indiase deelstaat bijna geheel ingenomen te zijn door westerlingen en in het bijzonder Britten. Overal zitten deze toeristen zich te goed te doen aan westers bier, rijden ze rond op hun motoren of laten zich rijden door een taxi. Wij bekijken dit alles met gemengde gevoelens. Dit lijkt in zijn geheel niet op het India dat wij tot dusver hebben leren kennen, nee dit is meer Spanje aan Zee!

Toch heeft Baga wel karakter, waar je denkt aan luxe hotels en veel beton langs de zee, lijkt alles nog redelijk beperkt tot de kuststrook.. De meeste 'shacks' (strandtenten) zijn opgetrokken uit bamboe en palmbladeren. Het gehele plaatsje is sfeervol verlicht, maar helaas voor ons is de cultuur ver te zoeken, op het laatste beetje hippiecultuurtje na dan. Toch hebben we geen spijt van ons bezoekje aan Goa. Hoewel overduidelijk de meerderheid van de toeristen tegenwoordig voor zon, zee, strand, drank, eten en feesten komt en wij ons hiertoe niet aangetrokken voelen, hebben wij ook zo onze eigen redenen om Goa aan te doen.

Zo zijn er op zaterdag in Baga en op woensdag in Anjuna twee grote 'fleamarkets', oorspronkelijk bedoeld om gestrande hippies uit de brand te helpen. Op zaterdag begeven we ons na het avondeten naar de markt van Baga. Zoals alles in Goa is deze markt niet ontkomen aan de commercie. Waar vroeger de hippies probeerden wat te verdienen om terug naar huis te komen, is nu de gehele markt 'overgenomen' door Indiase kooplui, gepaard gaande met hun aggresieve verkoopmethodes. De koopwaar die ons op deze markt wordt opgedrongen verschilt niet of weinig van de spullen die we al eerder hebben gezien in India. Ondanks de uitermate vervelende en opdringerige verkoopmethodes weten we na flink afdingen de hand te leggen op twee fraaie bedspreien. Het afdingen is echt een sport op zichzelf, en iets waarin wij behoorlijk bedreven in zijn geraakt.

De markt van Ajuna lijkt veel op die van Baga met als enige verschil de omvang en de mogelijkheid voor westerlingen hun handeltje te verkopen. Doordat we op de vorige markt al spreien hadden gekocht en we eigenlijk niet echt meer onder de indruk zijn van alle spulletjes (hoewel we dit in Nederland wel zouden zijn), lopen we vooral over de markt en kopen nog niks. Eigenlijk verbazen we ons weer over het feit dat alles in Goa om drank of op drank lijkt te draaien. Welk tijdstip en welke plaats dan ook, overal zitten mensen aan het bier. Wij vermaken ons door een beetje mensen te kijken en niet te kopen, hoe Nederlands! Maar goed, ook wij ontkomen niet aan de commercie en kopen bij een vriendelijk meisje het een en ander, waarbij het meisje heel grappig in een harde onderhandelaar verandert.