Galle

Galle, Woensdag 18 t/m Zondag 22 september

Het belooft weer een 'fijne' dag te worden met een lange treinreis in het vooruitzicht. Vooral omdat de trein wel via Mount Lavinia rijdt maar er niet stopt. De keuze die blijft is of een station verder te reizen en de 'slowtrain' te nemen, of terug naar Colombo te reizen en daar de 'expresstrain' te nemen. We kiezen voor de laatste optie, niet alleen omdat deze trein 2 keer zo snel is maar vooral omdat we bij deze trein op het beginpunt instappen en zo mogelijk nog een plaatje bemachtigen. Op het station van Mount Lavinia aangekomen besluiten we eerst maar ons in de supermarkt bij elkaar geraapt maaltje te verorberen, daar het eerste probleem zich al heeft aangediend: de eerst volgende trein rijdt pas zo'n 1.5 uur later dan het tijdstip dat wij op het station aankomen. Waren we toch opnieuw weer vergeten rekening te houden met de zoveel uur tussen de middag dat er geen treinen rijden. Als we uiteindelijk zo'n 2 uur later aankomen op Colombo Maradana en een kaartje hebben weten te bemachtigen voor de trein naar Galle zijn we precies op tijd voor een zitplaatsje. Het heeft een flinke tijd geduurd maar we zitten tenminste in de goede trein en zijn op weg, weg uit de drukte van Colombo. Dat de trein voordat deze vertrekt nog zo'n 3 kwartier niets doet en alleen maar voller en voller stroomt kan ons ook even niets schelen, wij zitten!

De treinreis zelf brengt de nodige afwisseling met zich mee: in plaats van in de bossen en heuvels rijden we nu langs de kust, vaak zo dicht dat vanuit de trein alleen het water zelf te zien is. Tegen de avond komen we met onze zware bepakking aan in Galle. Weer beloven we elkaar dat we onze bagage zullen minderen door de niet zo nodige spulletjes achter te laten, want reizen met zulke zware tassen die zo veel plek innemen is geen pretje. We laten ons verleiden een tuk-tuk te nemen naar het guesthouse van onze keuze, maar niet voor Frank flink op de prijs heeft afgedongen. Dat de chauf ons op de plaats van bestemming alsnog probeert af te zetten voor 10 roepie (1 eurodubbeltje maarliefst!) laat Frank ook niet zomaar gebeuren. Bijna weer ruzie maar deal is deal! We brengen de avond door in guesthouse Beach Haven, een prima stek!

Galle is de meest belangrijke stad in het zuiden en heeft nog veel behouden van haar koloniale sfeer. De Portugezen waren de eerste die Galle innamen en bezetten de stad van 1505 tot 1640. De Nederlanders namen de stad in maart 1640 in en bleven er tot 1796 toen de Britten het overnamen. De VOC begon met het bouwen van een fort dat 87 hectare land besloeg. In 1729 was de klus geklaard. Zelfs nu is nog duidelijk te zien dat het een erg indrukwekkend fort was, met vele kanonnen, uitkijktorens en dubbele muren. Binnen in het fort is het straatbeeld niet veel veranderd in vergelijking met het verleden. Smalle straatjes met leuke oude huisjes, oude kerkjes en rode daken. Op de oude muren is het lekker relaxen met uitzicht op zee, en binnen de muren is het aangenaam rustig. Wij doen hier dan ook weinig, maar vermaken ons prima en genieten van deze rustige omgeving.

Dagje uitrusten in Galle: lekker slapen, rustig ontbijten, spelletje spelen, lezen, bijschrijven, wassen, regenbuien ontwijken, de zon onder zien gaan boven het water, heerlijk avondmaaltje en daarna weer fijn slapen. Het is overigens vandaag full moon poya, de maandelijkse boeddhistische feestdag waarop de boeddhisten extra offeren in de tempel en nauwkeurig de boeddhistische voorschriften in acht nemen. Concreet komt het neer op een massale uitloop van de lokale bevolking naar toeristische oorden omdat heel het land 3 dagen vrij heeft, boeddhist of niet!

Omdat meerdere mensen ons aangeraden hebben Hikkaduwa te bezoeken, besluiten we vandaag deze plaats aan te doen. Eigenlijk vooral uit nieuwsgierigheid omdat naar wat de gids vertelt Hikkaduwa ons weinig interessants te bieden lijkt te hebben. Hikkaduwa wordt dan ook omschreven als een van de populairste stranden van Sri Lanka, goed om te zwemmen, surfen, snorkelen en duiken, met zijn vele hotels en guesthouses. Dit vakantieoord is vooral populair bij Duitsers. De voornaamste reden dat wij afreizen naar deze plaats is omdat we toch ook graag een tropisch strand willen zien.

Omdat er in Sri Lanka geen pretpark is en dus geen achtbaan, biedt de trein een aardig alternatief hierop. De jongeren in de trein asen met z'n allen op een plekje bij de open deur, maar deze keer helaas voor hun heeft Frank deze plek al ingenomen. Al zittend met zijn benen op het trapje ervaarde hij de treinreis als een echte 'thrill'. Alles schiet aan je voorbij, diepte onder je, rotsen voor je, schuddend en wiebelend, en dat met zo'n 70 kilometer per uur. Zo ervaarde hij aan den lijve wat al die uit de trein hangende srilankanen dagelijks ervaren! En dat maar voor 11 roepies!

Veilig en wel, ruim een half uur later, ariveren we in Hikkaduwa, 'the place of all places'. Tot onze grote verbazing zijn wij zowat de enige treinverlaters, wat een enorme opluchting. Het is namelijk vakantie voor de srilankanen vanwege full moon poya en wij vrezen dat we de verkeerde dag voor het strand hadden uitgekozen, lettend op de vele mensen met zogenaamde strandbepakking. Ook in Hikkaduwa zelf valt de drukte mee, zeker gezien het feit dat ook deze stad langs de doorgaande weg gesitueerd is. We kiezen snel een paadje dat naar het strand lijkt te lopen, en nadat we de vele glass-bottom-boat-verkopers van ons af hebben weten te slaan, zijn we eindelijk bij de zee. Het lijkt een leuk stukje vermaak, in een bootje varen en door de bodem het koraalrif en de zeebeestjes te kunnen zien, maar in werkelijkheid schijnt het vies tegen te vallen. De tijd die je op zee doorbrengt is kort, de bodem van de boot behoorlijk vies (naar het schijnt), en je wordt massaal naar schildpadden toegevaren met als gevolg het storen van deze al zo zeldzame zeereuzen. Niets voor ons dus! Een wandeling langs het strand lijkt ons een beter alternatief, lekker met de voetjes in het (o zo wilde) zeewater. Genietend van de rust, want er is op een enkele medetoerist na werkelijk niemand op het strand.

Het strand is precies wat je op ansichtkaarten ziet: ruig blauw water, ene lekker zonnetje, een uitgestrekte zandmassa en niet te vergeten de palmbomen. Denk het massatoerisme gedurende het hoogseizoen weg, de grote weg die op sommige plekken haast de zee raakt, en de srilankanen die je als westerling alles proberen aan te smeren of wat van je willen, en de vergane glorie van de vele strandtenten en geef ons maar zo'n strand bij ons huisje.

Vervelend alleen dat de toegang tot het strand 'ingepikt' is door horecabezitters met als gevolg de haast onmogelijkheid om op het strand te komen zonder ergens te verblijven - en nog vervelender: zie maar eens van het strand af te komen als de zee te ver het strand op komt. Oplossing: mag ik even uw tuinhekje gebruiken om weer op de weg te komen. Na een geslaagde middag wandelen op het mooie strand begeven we ons, met zand tussen de tenen, op weg naar de stilte van Galle en de heerlijke rice & curry in ons guesthouse.

Gelukkig na alle dagen die we in Galle verbleven was het vandaag eindelijk helder, waardoor we om 18.30 konden genieten van een prachtige zonsondergang, lekker relaxen op de muren van het oude fort. Omdat we de rest van de dag gechilled hebben was dit ons hoogtepunt van de dag.