Colombo

Colombo, dindag 17 september

De volgende dag moeten we vroeg op om naar Colombo te reizen voor het regelen van een visum. In het guesthouse waar we verblijven heb je daar geen wekker voor nodig: tussen 6 en 8 uur 's morgens is het in het normaal zo rustige straatje een drukte van jewelste, getoeter en ronkende auto's, alles wat lawaai maakt wordt op de vroege morgen uit de kast gehaald. Op de ambassade van India aangekomen wordt ons meteen duidelijk dat alles er erg bureaucratisch aan toegaat. Na een aantal documenten te hebben ingevuld en gefouilleerd te zijn, mogen we eindelijk naar boven waar nog eens honderd mensen zitten te wachten tot hun nummertje wordt omgeroepen en zij naar een van de zes loketten mogen. Als wij aan de beurt zijn moeten we nog meer papieren invullen en mogen we vervolgens weer wachten. Wanneer we eindelijk aan de beurt zijn blijkt dat we eerst moeten betalen voordat ze ook maar gaan kijken of je in aanmerking komt voor een visum. Daar hadden we niet op gerekend en dus … moeten zij nu wachten … gaan we geld halen.

Maar het vinden van een geldautomaat die onze vreemde pinpassen accepteert blijkt ook in een metropool als Colombo niet gemakkelijk te zijn. Meteen weten we weer waarom we zo opzagen tegen een bezoek aan Colombo: alles is drukte, chaos, viezigheid, lawaai en vooral: onvindbaarheid. Waar de plattegronden uit de reisgids voor de rest van Sri Lanka wel bruikbaar leken te zijn, blijkt die van Colombo hoofdzakelijk onbruikbaar te zijn. Verhoudingen zijn zoek en belangrijke dingen worden niet eens vermeld (zoals banken). Na een aantal automaten geprobeerd te hebben besluit er eentje ons - gefaseerd, dat wel - geld te willen geven. Veertig flappen rijker (of armer, het is maar hoe je het bekijkt) staan we weer buiten en kunnen we eindelijk ons visum gaan betalen.


En mocht je nu denken dat het allemaal geregeld is, dan valt dat - alweer - vies tegen: ook wij vielen haast om van verbazing over de week die ze nodig bleken te hebben om het visum uit te kunnen geven. Lazen we nog hoopvol in de reisgids dat het mogelijk was binnen een dag een visum te regelen, hoewel sommigen mensen de volgende dag terug moeten komen, mogen wij een hele week wachten op zo'n rotstempeltje in het paspoort. Wat willen ze allemaal gaan uitzoeken in deze week? Fijn hoor, mogen we nog een keer terug naar het fijne Colombo! Wel zijn we blij dat we zo vroeg in de maand naar Colombo afgetogen zijn, anders hadden we het nooit gered om op tijd een visum te krijgen.

We besluiten - in de hoop dat dat wel lukt - meteen maar een vliegticket naar India te gaan regelen. Hoewel de opzet was per boot naar India af te reizen kunnen we door de burgeroorlog die officieel nog gaande is niet anders dan per vliegtuig reizen. De veerdienst vanuit Jaffna is opgeheven omdat het in een momenteel nog - zeker voor toeristen - gevaarlijk gedeelte van Sri Lanka ligt; gelukkig is het al een relatief lange tijd rustig in het door oorlog geteisterde Sri Lanka. Omdat we nog geen visum hebben houden we het bij een reservering voor 28 september om 8.45 met Srilankan Airlines voor het schappelijke bedrag van zo'n 50 euro per persoon. Dat valt alles mee - eindelijk valt er iets mee de laatste paar dagen.

Nu de nodige arbeid er op zit besluiten we nog een beetje te gaan sightseeen in Colombo. En zowaar, ook deze metropool heeft zijn aantrekkelijke kanten: een mooi watertje in het hart, mooie boeddhistische tempeltjes, leuke en gezellige smalle straatjes waar het leven van de stedelijke srilankanen zich afspeelt en een geweldig mooi en relaxed park midden in het centrum - tijd voor een chill! We liggen een beetje, kijken om ons heen, dobbelen een beetje (Mijke verliest wederom!) en volgen de 'vliegende vossen' met de zoomlens van ons fototoestel. Deze vleermuizen van supergroot formaat fladderen heen en weer tussen de boomtoppen om daarna weer op de kop een tukje te maken aan een boomtak - erg grappig, vooral omdat er werkelijk honderden in een paar bomen hangen, constant in beweging {en dat overdag!).

Met tegenzin begeven we ons aan het einde van de dag in de richting van het - o zo geweldige - Mount Lavinia met - wederom - een te volle bus! Gelukkig kunnen we lekker gaan slapen in de wetenschap dat we morgen verder zullen reizen nu de zaken in Colombo voorlopig geregeld zijn!