Pashupatinath
Van tibetaans boeddhisme naar nepalees hindoeisme, van Boudha naar Pashupatinath (hoewel we hier een beetje liegen over de volgorde maar dat komt in het verhaal beter uit!). Pashupatinath is Nepal's heiligste hindoe pelgrimageplaats. In Pashupatinath is een bonte verzameling van tempels, saddhu's, religieuze badderaars en crematieghats te vinden. Ondanks dat de 'site' hier veel kleiner is dan die in Varanasi geloven de Nepali dat hun 'site' net zo heilig is. Voor de tweede keer worden we tijdens onze reis 'geconfronteerd' met de crematieghats. We aanschouwen de crematies en zijn minder geschokt dan in Varanasi, wat er vooral mee te maken lijkt te hebben dat verbrandingen hier niet massaal worden gehouden en de ghats beduidend schoner zijn. Pashupatinath is ook het Nandi-paradijs; tientallen tempeltjes zijn hier door de jaren heen te ere van Shiva opgetrokken en brave stier Nandi (de vaste metgezel van Shiva) houdt voor elke van deze tempeltjes de wacht. Omdat Pashupatinath een van de vier heiligste Shaivitische pelgrimage-oorden van het subcontinent is zijn de saddhus, eigenlijk voornamelijk een Indiaas fenomeen, ook hier een dagelijks gezicht. Vooral op Shiva Raatri moeten deze heilige mannen een waar schouwspel vormen daar het stadje een grootschalige saddhu-conventie huisvest. Met onze Shiva Raatri viering op de dag van aankomst in Varanasi nog vers in het geheugen moeten we onze volgende Shiva Raatri toch maar eens plannen in Nepal, daar het grootste festival ter ere van Shiva echt meer dan geweldig was om mee te maken.
Saddhus beschouwen Shiva als hun rolmodel
en vereren zowel zijn scheppings- als verneitigingsaspecten, vereren zowel
Shiva als de asceet die eeuwen achtereen op top van de Himalaya's leeft, als
Shiva als de god van de fallus. Sommige van hen, zoals de leden van de Goraknath-culte
(sterk aanwezig in Pashupatinath) volgen het tantrische pad van de linkerhand,
een referentie aan de hand die gebruikt wordt voor onreine handelingen. Zij
beoefenen gewoonten en gebruiken die de grenzen van orthodox hindoeisme ver
overtreffen, om zich op deze manier te bevrijden van sensuele passies en de
illusionaire fysische wereld te transcenderen. Het is dan ook niet vreemd
om hier in Pashupatinath saddhu's 'ongewone' dingen te zien doen zoals het
optillen van kilo's zware stenen aan hun penissen. Zij volgen de weg die hen
letterlijk 'door' de wereld voert in plaats van meer gebruikelijk aan al het
wereldlijke proberen te ontsnappen. Aghoris, die hierin het meest extreem
zijn, onderwerpen zichzelf aan de meest angstaanjagende praktijken om hun
angst voor de dood te overwinnen: crematiegronden als Pashupatinath zijn hun
tempels en naar men zegt eten zij zelfs de meest afschuwelijke dingen als
mensenlijk vlees om de ongedifferentieerde eenheid van de ware realiteit te
ervaren.Het klinkt weinig smakelijk, dat weten we, en gelukkig hebben we geen
van de bovengenoemde praktijken tijdens ons bezoek aan het tempelcomplex in
praktijk mogen ervaren, crematies zijn al niet zo fris in het openbaar, maar
het zijn dergelijke feitjes die een bepaalde plaats nog meer leven geven.
We wilden ze jullie bovendien niet onthouden...